Angst begeleiding paard

'Straffen mag nooit het doel zijn'

Een angstig paard kan enorm veel oorzaken hebben. Dit ligt helemaal aan de situatie waarop de angstklachten zichtbaar worden en wat er van het paard gevraagd wordt. 

Een hyperalert, nerveus, angstig, gestresst of opgefokt paard. Iedereen kent er wel een of heeft er wel eens mee te maken gehad. 

Een paard reageert nooit op die manier om ons te pesten of omdat hij ergens geen zin in heeft. 

Hoe ga ik om met een paard welke bang is voor: 

  • om aangeraakt te worden
  • water
  • verkeer
  • geluiden
  • honden
  • vliegenspray
  • beenhulp
  • hoofdstel in/uit doen
  • deken op/af
  • beenbescherming
  • hoefsmid
  • ontworming/antibiotca oraal
  • enz enz

Alles begint met het herkennen van het type angst. Heb je te maken met een associatie angst of met een instinctieve angst. Het een kan overvloeien in het ander, in welke angst zit jouw paard op dat moment. Hieronder enkele voorbeelden:

  1. Honden, achterna gezeten of in het achterbeen gebeten zijn door een hond, dus vluchten (associatie angst)
  2. Stalangst, uitgegleden met in of uit de stal te komen, dus hard in of uit de stal lopen (associatie angst)
  3. Vliegenspray, nog nooit eerder mee in aanraking geweest, geluid klinkt dreigend (instinctieve angst)
  4. Vliegenspray, het kan ook dat het paard wel eens vliegenspray in zijn neus of oog heeft gekregen en hierdoor huiverig is om het op zijn lijf toe te laten (associatie angst)
  5. Opstappen, pijnprikkel of disbalans ervaren en hierdoor in beweging komen (associatie angst)

"Proportioneel reageren, start niet bij 10 als 1 ook een optie is"

Bij alles geldt, reageer proportioneel! Op een schaal van 1-10 kun je wel meteen 10 inzetten want "dat is lekker duidelijk" maar respect krijg je er niet mee, eerder angst en verwarring. Begin bij 1, je kunt altijd nog naar een 10 opbouwen. Straffen mag nooit het doel zijn! Het doel moet zijn dat het paard vertrouwen leert krijgen en minder sensibel/ontvankelijk gaat zijn voor de prikkels die hem van slag brengen.


Werk aan vertrouwen en desensibilisatie. Een paard welke van nature nogal rillerig is, kun je goed helpen door juist op een ontspannen manier de aanrakingen wel op te zoeken. Maar maak er geen strijd van, waar iemand zijn gelijk moet halen. Het gaat om het herkennen van de grenzen welke je paard uitzet om hierbinnen tot een samenwerking te komen. 

Het is geven en nemen, zonder dat dat betekend dat jouw paard maar kan doen wat hem uitkomt. 

Hierbij is ook de spanningsboog van je paard erg belangrijk. Blijf niet doorgaan als je ziet dat het paard (subtiel) aangeeft dat het voldoende is geweest. 


Maar minstens zo belangrijk is wel timing. Timing waarin je signaleert en timing waarin je reageert (corrigeren/belonen). 


De uitvoering van dit alles is natuurlijk geheel afhankelijk van het paard en degene die ermee werkt. 

Net zoals een ruiter nooit met angst hoeft rond te blijven lopen, hoeft een paard dit ook niet. Neem contact op voor hulp, dan nemen we de tijd die ervoor nodig is en werken we aan een passende oplossing.